Czy plaża Es Trenc jest dla Was? Jeśli kochacie biały, miałki piasek oraz płytką, krystalicznie czystą wodę to odpowiedź brzmi tak! To znakomite miejsce na dłuższe plażowanie. Plaża jest stosunkowa długa więc spodoba się zarówno tym, którzy lubią spacerować brzegiem morza jak i tym, którzy nie lubią się tłoczyć wśród innych plażowiczów. Dzięki temu, że na jej tyłach znajduje się park przyrodniczy pozostała niezabudowana przez kompleksy hotelowe. Niskie, zielone drzewka porastające wydmy tylko dodają jej uroku.

Trzeba się jednak liczyć z tym, że nie ma tutaj typowej infrastruktury plażowej. Nie wypożyczycie leżaków i parasoli oraz nie popłyniecie w rejs motorówką czy bananem. Jeśli podróżujecie np. z dziećmi i potrzebujecie pod ręką budki z lodami to Es Trenc nie będzie najlepszym wyborem. Natomiast dla wielbicieli ciszy i spokoju to istny raj. W drugiej połowie paździenika (pełne słońce, 28 stopni w cieniu) plażowicze byli naprawdę nieliczni. W zatoce morze jest wyjątkowo spokojne, gładkie jak tafla lustra.

Es Trenc – dojazd komunikacją publiczną

Wbrew powszechnym opiniom, że jest to niewykonalne na tę piękną plażę można dostać się autobusem. My wybraliśmy opcję dojechania i powrotu z dwóch różnych miejsc tak, aby przejść się całą długością plaży. Polecam dojazd do miejscowości Colònia de Sant Jordi autobusem numer 517 (kierunek Santanyí), który rusza z Campos. Należy wysiąść na przystanku „Primavera”. Do Campos dojeżdżają np. autobusy 501, 508 (ze stolicy) czy A51 (z lotniska, ale przejeżdżający przez popularny kurort El Arenal). Wszystkie przesiadki w tej miejscowości odbywają się na przystanku La Verge, to węzeł dla kilku autobusów, z którego można dojechać w różne zakątki wyspy.

Wysiadając w Colònii de Sant Jordi naszym oczom ukażą się saliny, tj. miejsce, w których z wody morskiej pozyskiwana jest sól. Krótki spacer, cały czas prosto, dzieli nad od czterogwiazdkowego hotelu Universal. Stoi on na skale, na początku pięknej zatoczki plaży Estanys. To punkt startowy naszego nadmorskiego spaceru. Musimy dojść do końca plaży, następnie minąć dwie mniejsze zatoczki z plażami Peregons Grans i Peregons Petitis (te polecam przejść szybkim krokiem, bo gromadzą się na nich glony). Następna to już plaża Es Trenc, która dzieli się naturalnie na dwie części. Całość jest bajkowa, ale osobiście uważam, że najpiękniejszy fragment znajduje się kawałek za połową długości.

Jeśli po plażowaniu nie chcemy się wracać warto dojść plażą do samego końca. Jest tam bardzo mała miejscowość Ses Covetes, którą miniemy pieszo w kilka minut, a za nią kolejna piaszczysta plaża o takiej samej nazwie. Na jej końcu znajduje się miejscowość Sa Ràpita. Schodząc z plaży, ledwie parę kroków dzieli nas od przystanku Club Nàutic. Dojeżdża tam autobus linii 508, który kursuje w jedną stronę do Campos, a w drugą stronę do Palmy. Google nie pokazuje tej trasy pieszej pomiędzy Colònia de Sant Jordi, a Sa Ràpita.

Bilety i rozkłady jazdy

Rozkład jazdy można sprawdzić na stronie przewoźnika TIB. Jest to przewoźnik dalekobieżny (międzymiastowy) w przeciwieństwie do kursującego lokalnie np. w Palmie EMT. Strona TIB jest świetnie skonstruowana, a dane aktualizowane są na bieżąco. Należy mieć na uwadze, że letni rozkład jazdy obowiązuje do końca października. Podróżując po tym terminie trzeba liczyć się ze zmianami w częstotliwości kursowania autobusów oraz modyfikacjami ich tras. Autobusy są bardzo nowoczesne. Mają np. łącza USB do ładowania telefonów, w każdym jest klimatyzacja, półki na większy bagaż, ekrany pokazujące trasę i najbliższy przystanek. Pamiętajcie o wciskaniu guzika STOP przed pożądanym przez was przystankiem.

Wchodzi się zawsze przednim wejściem, obok kierowcy. Aby kupić bilet wystarczy przytknąć swoją kartę debetową/kredytową do specjalnego czytnika. Potem należy zrobić to samo wychodząc (wyjść można już dowolnym wyjściem, czytniki znajdują się przy każdych drzwiach). Na jedną kartę można nabić maksymalnie 5 biletów. Jest to opłacalne, ponieważ przy każdej dodatkowej osobie spada cena jednostkowego biletu. Kierowca również sprzedaje bilety, jednak należy pamiętać, że płacąc gotówką przepłacamy niemal dwukrotnie. Przy wielokrotnym korzystaniu z autobusów TIB nie spotkałam się z tym, by ktoś kupował bilet u kierowcy. Zwyczajnie się to nie opłaca. Jeśli mieszkacie w Palmie to na dworcu skąd ruszają wszystkie linie są również biletomaty. Nie spotkałam ich na innych przystankach na wyspie.

Dojazd własnym autem

Podróżujący własnym autem mają możliwość zaparkowania w miejscowościach Ses Covetes oraz Colònia de Sant Jordi, na dwóch końcach plaży Es Trenc. Kolejną opcją jest skorzystanie z parkingu „Es Trenc Ses Salines” na tyłach plaży. Koszt to 7 euro za cały dzień postoju autem osobowym, jest możliwość płatności kartą. Ostatnie kilkaset metrów prowadzących do parkingu to polna, wąska droga. W sezonie powoduje to spore problemy.

Na moim kanale na YouTube oraz profilu na TikTok możecie obejrzeć filmik z plaży Es Trenc oraz z kilku innych miejsc z podróży po Majorce. A jeśli chcecie być na bieżąco to zachęcam do obserwowania mojego konta na Instagramie.

Artykuł Es Trenc – najpiękniejsza plaża Majorki pochodzi z serwisu Świat Według Blondynki.

Madryt, stolica i największe miasto Hiszpanii jest położony nad rzeką Manzanares. Ostatnio stał się jeszcze bardziej dostępny dla turystów ze względu na uruchomienie z Polski połączeń tanich linii lotniczych. Co zatem warto zwiedzić w Madrycie, jaki jest madrycki TOP 5 atrakcji?

1. Pałac Królewski (Palacio Real) z przylegającymi Ogrodami Sabatini

Pałac Królewski w Madrycie jest oficjalną siedzibą hiszpańskiej rodziny królewskiej. Nie zamieszkują w nim jednak od 1931 roku, a obiekt jest udostępniony do zwiedzania turystom. Jeśli nie mamy w planach wchodzić do zbyt wielu obiektów w Madrycie warto wybrać właśnie ten pałac ze względu na pięknie wykończone apartamenty i sale. Trasa obejmuje tylko część z wielu sal (2800!) tego ogromnego budynku, a i tak robi spore wrażenie na odwiedzających. Warto zwrócić uwagę na Salę Tronową, salon Gaspariniego czy Salę Bankietową. Koszt biletu to 12 euro. Aktualne godziny otwarcia sprawdzicie na stronie Palacio Real.

Piękne zdjęcia Pałacu można zrobić z przylegających doń Ogrodów Sabatini. Są one świetną oazą zieleni, w której możemy szukać wytchnienia od hiszpańskich upałów.

2. Świątynia Debod (Templo de Debod), Ogród Różany i Teleferico

Wysiadając z metra na Placu Hiszpańskim warto zwrócić uwagę na monumentalny pomnik Cervantesa. To co nas jednak interesuje to znajdujący się po sąsiedzku Parque de la Montaña. Skrywa on piękną, egipską świątynię z II wieku p.n.e. Świątynia Debod została podarowana Hiszpanii przez rząd egipski jako podziękowanie za pomoc przy ratowaniu zabytków starożytnego Egiptu. Jest to niezwykle urokliwe miejsce ponieważ świątynia odbija się w lustrze wody. Obok znajduje się również taras widokowy skąd można przyjrzeć się pobliskiemu Pałacowi Królewskiemu. Tutaj wiele wycieczek kończy swój spacer. Warto pójść jednak kawałek dalej przez park.

Po krótkim spacerze (około 700 m) dotrzemy do wyjątkowo pięknego Ogrodu Różanego. Wstęp do niego jest bezpłatny, a podczas szczytu kwitnienia (ja trafiłam na takowy w pierwszych dniach czerwca) zapach oszałamia. Z Ogrodu Różanego można się wybrać w romantyczną przejażdżkę kolejką linową Teleférico. To świetna przygoda, dzięki której zobaczymy starówkę z nowej perspektywy. Pod nami znajdować się będzie dolina rzeki Manzanares, a cała trasa ma długość około 2,5 kilometra. Kończy się w największym madryckim parku, Casa da Campo (niezbyt interesujący pod kątem roślinności, ale są tam park rozrywki, ZOO i sztuczne jezioro). Możemy kupić bilet w jedną (4,50 euro) lub od razu w obie strony (6 euro). Więcej informacji na stronie Teleférico.

3. Muzeum Prado, Madryt

Choć z oczywistych względów najwięcej znajdziemy w Prado dzieł hiszpańskich malarzy (140 prac Francisca Goi, w tym słynne „Maja naga” i „Maja ubrana”!) to możemy podziwiać również obrazy pochodzące z innych krajów (Holandia, Włochy, Niemcy). Muzeum jest pokaźnych rozmiarów, rozmieszczone na trzech piętrach. Wśród ponad 35 000 eksponatów w ponad 100 salach możemy podziwiać perełki autorstwa Rubensa, Velazqueza, Rafaela, Rembrandta czy Tycjana. Cena biletu to 15 euro, wstęp wolny od 18-20 (poniedziałek-sobota) i 15-17 (niedziele i święta). Więcej informacji na stronie Muzeum Prado.

4. Park Retiro

Najładniejszy madrycki park daje możliwość popływania łódką po jeziorku przy pomniku Alfonsa XII. Jest to bardzo fotogeniczne miejsce.

Uwaga: nie polecam spożywania posiłków w barach z widokiem na to miejsce. Dostaliśmy mrożone, gotowe danie, wrzucone do mikrofali, w dodatku nie do końca rozmarznięte!

Warto pospacerować po Retiro, aby odkryć wspaniały Pałac Kryształowy (Palacio de Cristal). Pięknie położony nad stawem, wśród bujnej zieleni jest przykładem bardzo ciekawej architektury.

W całym Parku Retiro spotkamy zresztą imponujące okazy drzew. Szczególne wrażenie robią te perfekcyjnie przystrzyżone.

Jeśli komuś mało jest zieleni to do Parku Retiro przylega Ogród Botaniczny (wstęp 4 euro), a zaraz zanim znajduje się stacja Atocha. Największa stacja kolejowa w Hiszpanii słynie ze znajdującego się wewnątrz egzotycznego ogrodu i żółwi.

5. Madryt towarzyski i kulinarny

Jeśli macie ochotę poznać miejsca popularne wśród miejscowych, skosztować lokalnej kuchni, albo po prostu zaznać trochę wieczornego życia to mogą was zainteresować poniższe propozycje:

• Plaza Mayor – pod pierzejami tego placu znajdziemy sporo knajpek i kawiarni z ogródkami. Plac był świadkiem wielu ważnych wydarzeń w historii miasta. Zamknięty jest wysokimi kamienicami, wśród których wyróżnia się Casa de la Panadería.

• Targ San Miguel – znajdujący się nieopodal Plaza Mayor oferuje szeroki wybór produktów. Słynne szynki, sery, owoce morza. Jeśli szukacie miejsca żeby zjeść tapas i napić się wina to dobrze trafiliście.
• Puerta del Sol – kolejne niezwykle popularne miejsce spotkań, pełne kawiarenek. Jego symbolem jest pomnik niedźwiedzia wspinającego się na drzewko truskawkowe. Plac jest bardzo zatłoczony, wystawia się na nim wielu lokalnych artystów.

• Ulica Gran Via – bardzo zatłoczona, szczególnie w godzinach wieczornych. Toczy się na niej życie towarzyskie miasta. Znajdziemy tutaj wiele barów i restauracji.
• Stadion Real Madryt – dla miłośników sportu stadion piłkarski tej znanej drużyny jest udostępniony do zwiedzania (wstęp 25 euro). Można też spróbować kupić wejściówki na mecz i poczuć atmosferę miejsca.
• Chocolatería San Ginés – podobno nie można wyjechać z Madrytu nie próbując churros z czekoladą. Może dlatego do najpopularniejszego miejsca, w którym są serwowane zawsze ustawia się kolejka. Smakołyki sprzedawane są tutaj od 1894 roku.

Zachęcam do zapoznania się z moimi artykułami dotyczącymi: Gozo, Malty, Mediolanu, Sewilli, Budapesztu czy Pragi.

Jeśli podoba Ci się to co robię zostaw komentarz o czym chciałbyś przeczytać w następnym wpisie! Możesz również dołączyć do mnie na Pintereście, Facebooku i Instagramie.

Artykuł Madryt – najciekawsze atrakcje, TOP 5 pochodzi z serwisu Świat Według Blondynki.

Plaza de España (Plac Hiszpański)

Niezwykle fotogeniczny plac znajdujący się w Parku Marii Luizy. Miejsce ściąga tłumy turystów oraz miejscowych zakochanych, o każdej porze dnia i nocy. Duża centralna fontanna, podświetlona po zmroku, kanał po którym można pływać łódką oraz tysiące kolorowych azulejos sprawią, że będziecie chcieli tam z pewnością wracać podczas swojego pobytu. Park jest idealnym miejscem na chwilę wytchnienia wśród zieleni i cichego szemrania wody. Możemy w nim zaobserwować kolorowe papugi, a na chętnych czeka możliwość przejażdżki bryczką. Plaza de España jest miejscem pełnym kolorów i życia także zimą. Przy Plaza América, także na terenie Parku znajdują się Muzeum Archeologiczne oraz Muzeum Życia Codziennego. Wstęp 1,5 euro, bezpłatny dla obywateli Unii Europejskiej. Najlepiej wysiąść na stacji metra Prado de San Sebastián.

Katedra i Giralda, Sewilla

Sewilska Katedra Najświętszej Marii Panny robi ogromne wrażenie nawet na tych, którzy nie są zainteresowani architekturą sakralną. Jest największą gotycką świątynią świata i jedną z największych w ogóle. Jest wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W drugiej połowie XII wieku w miejscu katedry stał meczet, którego pamiątkami do dnia dzisiejszego są Ogród Pomarańczowy oraz Giralda (dawny minaret). Budowla obiektu, który możemy podziwiać obecnie rozpoczęła się na początku XV wieku i trwała blisko 100 lat. Naprawdę warto zapłacić 10 euro wstępu, by zobaczyć m.in. grób Krzysztofa Kolumba, wyjątkowy Ołtarz Główny (składający się z około 1000 figur!), czy wejść na wieżę. W momencie wybudowania Giralda była najwyższą tego typu konstrukcją na świecie. Czyni ją wyjątkową to, że nie ma w niej schodów, a pnąca się droga, po której dawniej można było wjechać konno.

Alcázar, Sewilla

Pierwotnie wybudowany jako siedziba władców arabskich, później przejęty i przebudowany przez władców chrześcijańskich. Jest świetnym przykładem wyjątkowej andaluzyjskiej architektury, która ma rodowód w burzliwej historii tej pięknej krainy. Podobnie jak znajdująca się obok katedra pałac wpisany jest na listę UNESCO. Niektórzy turyści będąc tam po raz pierwszy mogą mieć uczucie déjà vu ponieważ wnętrza zagrały w kilku produkcjach np. „Gra o Tron” czy „Królestwo Niebieskie”. Alcázar był wielokrotnie przebudowywany i dzisiaj jest mieszanką wielu stylów. Pozostaje jednak jednym z najpiękniejszych przykładów budowli Mudéjar czyli średniowiecznej architektury wzorowanej na stylu Maurów z Półwyspu Iberyjskiego. Warto zagubić się w licznych salach i korytarzach pałacu, a potem odpocząć w pięknych ogrodach.

Torre del Oro

Złota Wieża, stojąca na brzegu rzeki Gwadalkiwir. Powstała w XIII wieku, a swoją nazwę wzięła, według jednej wersji od złota, które było w niej przechowywane, a według innej wersji od pokrytych złotem azulejos, którymi była obłożona. Obecnie w środku mieści się małe Muzeum Morskie. Ze szczytu rozciąga się warty wspinaczki widok, zwłaszcza na katedrę. Wstęp to koszt 3 euro, w poniedziałki bezpłatny. W okolicy Złotej Wieży znajduje się bardzo atrakcyjny odcinek deptaku nad rzeką, ze świetną panoramą drugiego brzegu Gwadalkiwir. Spacer możemy uatrakcyjnić przystankiem w jednej z kafejek podziwiając niezwykłą grę barw podczas zachodu słońca. W pobliżu znajduje się stacja metra Puerta Jerez.

Metropol Parasol

Nazywany jest również często Setas de Sevilla (czyli grzybami) ze względu na swój oryginalny kształt. Stosunkowo młoda konstrukcja, bo powstała w 2011 roku znajduje się na placu Encarnación i wykonana została z drewna. Można na nią wjechać, koszt to 5 euro. W podziemiach zaś znajduje się Antiquarium czyli zabezpieczone rzymskie pozostałości odkryte przy okazji budowli grzybów. Plac jest jednym z ulubionych miejsc spotkań mieszkańców Sewilli. Na schodach budowli, zwłaszcza wieczorem, możemy spotkać tłumy rozgadanej młodzieży, a okoliczne restauracje i bary na ogół wypełnione są po brzegi.

Pałace, Sewilla

W zależności od ilości wolnego czasu oraz zasobności portfela warto zajrzeć do choć jednego ze wspaniałych sewilskich pałaców. Szczególnie warte uwagi są: Palacio de Lebrija, Palacio Las Dueñas, Casa de Pilatos. Pierwszy zwraca uwagę wyjątkowymi mozaikami z czasów rzymskich, które zostały tutaj sprowadzone z ruin rzymskiego miasta Italica leżącego kilka kilometrów od Sewilli. O Italica pisałam więcej tutaj.

Las Dueñas może pochwalić się imponującą kolekcją malarstwa, rzeźb oraz mebli. Do pałacu przynależy też wspaniały ogród, w którym można odpocząć od zgiełku i upału. Obiekt udostępniono turystom do zwiedzania dopiero w 2016 roku, po śmierci jego właścicielki księżnej Alba. Była to barwna postać, której majątek wyceniano na 3 miliardy euro. Jej pełne imię i nazwisko było tak długie (dłuższe niż królowej brytyjskiej), że trafiła do Księgi Rekordów Guinessa!

Ostatni pałac jest chyba najczęściej odwiedzany przez turystów. Być może to zasługa tego, że dość często był miejscem akcji znanych filmów takich jak: „Lawrence z Arabii”, „Harem”, „1492: Wyprawa do raju”, „Królestwo Niebieskie” czy „Wybuchowa Para”. Pałac wyróżnia się unikatowym połączeniem stylów włoskiego renesansu oraz hiszpańskiego Mudéjar.

Artykuł Sewilla – najciekawsze atrakcje pochodzi z serwisu Świat Według Blondynki.

Italica – dlaczego warto się tam wybrać?

Italica to starożytne miasto o bardzo długiej i ciekawej historii. Założona już w 206 r. p.n.e. (co czyni ją nastarszą rzymską osadą na Półwyspie Iberyjskim), znajduje się na terenie współczesnej gminy Santiponce. Jest to miejsce urodzenia rzymskich cesarzy Trajana i Hadriana. Italica jest dobrze znana fanom Gry o Tron ponieważ „grała” ona w 7 i 8 sezonie Smoczą Jamę.

Jak dojechać?

Najłatwiej jeśli złapiemy autobus M-170A lub M-170B. Jest to miejski autobus firmy Damas, który startuje z Plaza de Armas w Sewilli. Kierunek to Santiponce, a my wysiadamy pod samą bramą wejściową do obszaru archeologicznego, na przystanku o nazwie Italica.

Tip 1: Koszt biletu to 1,60 euro. Można go kupić u kierowcy. 

Wstęp jest darmowy dla obywateli Unii Europejskiej. Dla pozostałych turystów bilet wstępu to 1,5 euro. Jeśli poszukujecie dodatkowych informacji to zachęcam do wizyty na oficjalnej stronie stanowiska archeologicznego w Italice tutaj.

Tip 2: Pamiętajcie, że Italikę można zwiedzać od wtorku do niedzieli. W poniedziałki jest zamknięta!

Obszar archeologiczny to w większości otwarta przestrzeń. Ciężko znaleźć tam skrawek cienia, zabierzcie więc ze sobą butelkę wody i nakrycie głowy. Jedyne miejsce, przy którym można odpocząć to ruiny amfiteatru. My byliśmy tam w lutym, ale nieźle się opaliliśmy.

Italica – atrakcje, czyli co można zobaczyć

• Mury miejskie – kiedyś otaczały obszar ponad 50 hektarów. Będziesz przez nie przechodzić w miejscu, w którym łączą się z dawną główną arterią miasta.
• Amfiteatr – mieścił 25000 widzów, co robi wrażenie jeśli zdamy sobie sprawę, że Italica liczyła 10000 mieszkańców. To najbardziej charakterystyczny zabytek Italici. To właśnie tutaj kręcono pamiętne sceny Gry o Tron.
• Łaźnie termalne
• Dom ptaków – wspaniale zachowane mozaiki z ponad 30 gatunkami ptaków np. papugą, orłem czy pawiem.
• Dom planetarium – nazwany tak ze względu na mozaiki przedstawiające znaki zodiaku oraz bóstwa symbolizujące planety.
• Inne okazałe budynki z pięknymi mozaikami np. Exedra czy Neptune.

Czy to koniec atrakcji? Niekoniecznie. Jeśli macie trochę więcej czasu to warto wybrać się na krótki spacer drogą, którą przyjechaliście autobusem. Po około 700 m zobaczycie znak kierujący w lewo. Jeśli skręcicie to zza płotu będziecie mogli zobaczyć teatr rzymski. Niestety to stanowisko jest zamknięte dla odwiedzających, ale można je obejść i obejrzeć praktycznie dookoła.

Z teatru zaś dzieli nas około 800 m prostą i dość spokojną drogą do kolejnej nieznanej perełki Sewilli – Monasterio de San Isidoro del Campo. Nawet Ci, którzy docierają na teren wykopalisk Italica tutaj na ogół już nie trafiają. Wstęp jest również wolny. Istnieje duża szansa, że będziecie zwiedzać to piękne, dawne opactwo cystersów zupełnie sami. Jego historia zaczyna się już w 1301 roku. Warto zwrócić uwagę na wyjątkowy, drewniany ołtarz pochodzący z XVI w. oraz wspaiałe krużganki ozdobione XV w. freskami.

Tip 3: Kiedy już skończycie zwiedzać Monasterio nie musicie wracać się na przystanek, na którym wysiedliście. Przy klasztorze zatrzymuje się ten sam autobus w drodze powrotnej do Sewilli.

Artykuł Italica – nieznany skarb Sewilli pochodzi z serwisu Świat Według Blondynki.